Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

How was your week?

  • Απολαύσαμε ολόκληρη την Χριστουγεννιάτικη παράσταση της Α. επί τρία!
  • Γέλασα πολύ με την ατάκα του Γ. όταν έτρωγαν οι 4 φίλοι Παρασκευή απόγευμα και παρήγγειλαν ένα ακόμη κρασί. Ο σερβιτόρας απάντησε ότι θα έρθει σε λιγάκι και ο Γ. με τη σειρά του ότι 'εδώ έχουμε μαζευτεί από 3 ηπείρους για να πιούμε αυτό το κρασί'. So true.
  • Άνοιξα τα μάτια μου, ο συνοδοιπόρος κοιμόταν δίπλα μου, ανέπνεα και από τα δύο ρουθούνια, ήταν Σάββατο και μας περίμενε ο αδελφός μου για βόλτα. Ευτυχία.
  • Φάγαμε εξαιρετικά από τον σεφ Δ. και γελάσαμε πολύ! Α! Μου βρήκε και τις ζεστές μπότες που θα αγοράσω.
  • Θυμήθηκα τα 90s... Έξοδο για ποτό στα παλιά λημέρια (Rock 'n' Roll) με τις παλιές μουσικές και την παλιά κάπνα (δεν μπορείς να τα έχεις όλα).
  • Έτρεξε η dream team μας ή αλλιώς οι '3 αργοί και 1 γρήγορος'.
  • Κυριακάτικο γεύμα με ιστορίες, δώρα και συγκινήσεις.
  • Είμασταν οι 3 μας και σκεφτόμουν πότε θα είναι άραγε η επόμενη φορά και πού;
  • We did it! Μπορεί να στεκόμασταν όρθιες από τις 7 μέχρι τη 1 αλλά απολαύσαμε τον Moz από απόσταση αναπνοής! Και ήταν πολύ συγκινητικός. Και του χρόνου! Να είμαστε και εμείς και αυτός καλά.
  • Μα μέχρι και η κηλίδα στο νύχι μου να είναι αποτέλεσμα πίεσης και άγχους;
  • Οι λίστες ξεχείλισαν... μαζί και το μυαλό μου!
  • Ανταλλάξαμε τα καθιερωμένα γιόγκικα δώρα μας και η κάρτα που μου έτυχε ήταν πολύ συγκινητική. Ευχαριστώ.
  • Κατέφτασε το φοβερό και τρομερό συνεργείο κήπου και ομόρφυνε ο τόπος.
  • Είναι αυτό το κόκκινο.... μεθυστικό χρώμα.
  • Σαν τους κλέφτες... κάθε φορά που βγαίνω από το σαλόνι, παίρνω και 1 αντικείμενο μαζί μου. Να αδειάζει ο χώρος σιγά-σιγά.
  • Ο ΖΥΧ φόρεσε τα χειμωνιάτικά του και είναι έτοιμος για τα χιόνια του Montreux.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Ωδή στις καστανές!


Είναι λίγο γυναικείο το σημερινό μας θέμα αλλά οι άντρες μπορούν να επωφεληθούν από τις πανέμορφες παρουσίες που θα το εμπλουτίσουν! Για τρίχες θα μιλήσουμε λοιπόν σήμερα, και πιο συγκεκριμένα για τις αποχρώσεις τους. Τα τελευταία χρόνια, άγνωστο πώς, λίγο από εδώ - λίγο από εκεί, κατέληξα προς-το-ξανθιά. Εντάξει δεν με λες και ξανθιά, αλλά ούτε καστανή πλέον. Καταλαβαίνετε. Με κούρασε όμως λιγάκι να σας πω την αλήθεια. Αυτή η αίσθηση ότι τα μαλλιά μου δεν είναι ποτέ όσο περιποιημένα θα τα ήθελα και αυτές οι ατελείωτες ώρες με τους κομμωτές. Γιατί τα μαλλιά μου μακραίνουν πολύ γρήγορα άρα κάθε μάχη ενάντια στον χρόνο είναι άνιση. Με αυτά και με εκείνα, και με διάφορες αλλαγές που προέκυψαν (άλλες ηθελημένα άλλες όχι), πήρα απόφαση να επιστρέψω στην φυσική μου (περίπου) καστανή κατάσταση. Για να εμπνευστούμε λοιπόν, σας παραθέτω μερικές από τις ομορφότερες εκπροσώπους των απανταχού καστανών. Απολαύστε τες!












Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

How was your week?


  • Τι 100 ευρώ; Το δικό μας καρότσι μπορεί να άξιζε και 1.000! Μα έβαλαν εμένα και την Κ. (παντελώς άσχετες με τους υπολογισμούς) να αναλάβουμε τα ψώνια. Τουλάχιστον κάπου στα μέσα, μας έκοψε να ρωτήσουμε για το ποσό που είχαμε ήδη φτάσει (και εννοείται ότι είχαμε υπερβεί το budget). Τουλάχιστον το απολαύσαμε! Και μάλλον και ο κόσμος που περίμενε υπομονετικά και μετρούσε μαζί μας παστέλια και δημητριακά.
  • O Morrissey έμεινε τελικά μόνο στα decks. Δεν χάνουμε όμως τον ενθουσιασμό μας!
  • Βρήκα ευκαιρία και 'επιμορφώθηκα' παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του.
  • Γνωρίσαμε έναν εξαιρετικό κύριο ο οποίος μας άνοιξε τα μάτια.
  • Μαζεύτηκε η παρέα για να παρακολουθήσει σύσσωμη την ΚΚ στο Joy! Εύγε φιλενάδα!
  • Ψάρια από την μία, γαλοπούλες από την άλλη και στη μέση χόρτα και sushi!
  • Μας έπιασε στα πράσα ο μπαμπάς Τ., εμένα και την μικρή Η., που τσιμπάγαμε λίγο από κάθε γλυκό.
  • Μαζευτήκαμε 24 άτομα στον τροχονόμο, με άγνωστο προορισμό και σκοπό. Πολύ σύντομα όμως ξεχυθήκαμε στην Κηφισιά με τους φακέλους μας και τις σημειώσεις μας, σε έναν παιχνίδι πόλης (όπως λένε και οι φίλοι Πρόσκοποι) ή αλλιώς κυνήγι θησαυρού!
  • Έτσι πέρασαν 2+ ώρες χωρίς να το καταλάβουμε! Με πολύ γέλιο, τρελές δοκιμασίες, άλυτους γρίφους, πολλά selfies και μία χορωδία στη μέση της πόλης να τραγουδάει παράλληλα 4 διαφορετικά τραγούδια. Ευχαριστούμε Ζ!
  • Birthday party για την μικρή Α. η οποία πηγαινοερχόταν με το φουστανάκι της για να υποδεχτεί όλους της τους φίλους.
  • Πω πω ένα μάτι! Πάλι καλά που έχουμε την κα Λ. και μας σώζει στα δύσκολα.
  • Μία μικρή γάτα έχει βρει καταφύγιο έξω από το σαλόνι μας, στο καλάθι με τα ξύλα. Και δεν πτοείται με τίποτα. Απλά σε κοιτάει και επιστρέφει στον ύπνο της.
  • Προσπάθησα να συντονίσω την αναπνοή με τους χτύπους της καρδιάς μου και εκεί κατάλαβα το μεγαλείο του άγχους μου (που προφανώς έχω αλλά δεν αντιλαμβάνομαι).
  • Πήρα το ELLE μου και το Coffee Nut Latte μου και πέρασα 2 εξαιρετικές ώρες μόνη μου αναμένοντας την αναβάθμιση του MACη.
  • Μα οι μαργαρίτες ανθίζουν τόσο χειμωνιάτικα; Εμάς τώρα βρίσκονται στα καλύτερά τους.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Lighter life


Το έκανε πάλι το θαύμα της η Garance. Από εδώ το 'φερε, από εκεί το πήγε, κατάφερε να εκφράσει με τόσο παραστατικό και απλό τρόπο μία τόσο πολύπλοκη έννοια. Της έννοια της κατοχής, του υλισμού, της αξίας, της αυτοεκτίμησης και από την άλλη των εμπειριών, της ζωής. Αν διαβάσετε το άρθρο της εδώ μάλλον θα ταυτιστείτε λίγο - πολύ με την στροφή αυτή που περιγράφει. Τουλάχιστον εμείς που έχουμε ζήσει τα 80s και 90s θυμόμαστε σίγουρα την εποχή που έπρεπε να έχεις τουλάχιστον 1 ζευγάρι μποτάκια timberland για να είσαι cool. Για να ανήκεις. Απλά έπρεπε. Υπήρχαν πολλά, αντίστοιχα υλικά αγαθά που μας χαρακτήριζαν και διέφεραν ανάλογα με την ηλικία, την εποχή, το στυλ. Και είμασταν έφηβοι, και τότε ανακαλύπταμε το στυλ μας (oh jesus! ας κάψει κάποιος αυτές τις φωτογραφίες!), και λαχταρούσαμε την αποδοχή (έστω την επιφανειακή αρχικά) των συνομήλικών μας, πόσο μάλλον αυτά τα βλέμματα θαυμασμού! 

Μου φαίνονται τόσο μακρινά όλα αυτά γιατί, όπως εύστοχα θεωρώ παρατηρεί και η Garance, ο κτητισμός έχει -ευτυχώς- χάσει την αίγλη του (τουλάχιστον σε κάποιους)! Ποιος θα σκεφτεί να ανεβάσει στα social media τα καινούργια του μποτάκια ή το high-tec κινητό του; Who cares? Εκτός αν είσαι fashion blogger που αυτό είναι μία άλλη, μεγάλη συζήτηση! Πάλι έχουμε την ανάγκη να περηφανευτούμε, να παρουσιάσουμε τον εαυτό μας, να γίνουμε αποδεκτοί, αλλά όχι τόσο μέσω των υλικών αγαθών αλλά των εμπεριών μας. Αν παρατηρήσετε τους εαυτούς σας και τους γύρω σας, πολύ πιο συχνά θα μιλήσετε - ανεβάσετε - ποστάρετε - γράψετε για την καταπληκτική παραλία που βρήκατε, το γευστικό κέικ που φτιάξατε ή τα ποτά που ήπιατε με τους φίλους, παρά για τον καινούργιο σας καναπέ ή jean. Έτσι δεν είναι;

Έχουμε μιλήσει αρκετές φορές εδώ στο lifelikes για τις εμπειρίες vs. των αγαθών. Για το πόσο πολύτιμο είναι να ζεις αντί να έχεις. Για την αξία που έχουν τα αγαθά εκείνα τα οποία σε διευκολύνουν να ζήσεις, να απολαύσεις, να ταξιδέψεις, να πλησιάσεις τα όνειρά σου. "Κάντε αγορές που βελτιώνουν την ευτυχία σας" διαβάζω στο παλαιότερο αυτό άρθρο και συμφωνώ 100%. Επενδύστε σε αυτά που σας κάνουν ουσιαστικά ευτυχισμένους και σας επιτρέπουν να ζείτε! Επενδύστε στις εμπειρίες!

Ή όπως γράφει και η Garance, ας ζήσουμε μία ελαφρύτερη ζωή.
ανδριάνα

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Multi Culti


Είναι αστείο αλλά το σκέφτομαι αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό. Καθώς εργάζομαι από το σπίτι, κάθε φορά έχω πολλά (!) παράθυρα παράλληλα ανοιχτά στο internet. Αν κάνω ένα βήμα πίσω και τα παρατηρήσω, είναι τόσο ετερώνυμα μεταξύ τους αλλά και τόσο αληθινά γιατί αντιπροσωπεύουν τη 'φάση', τις ανησυχίες και τις αναζητήσεις της συγκεκριμένης ημέρας ή και περιόδου. Από τα sites των 'πελατών' μου και τα κοινωνικά τους δίκτυα (που μάλλον είναι το αναμενόμενο) μέχρι συνταγές για κέικ, πώς να φύγει ο λεκές από λάδι, πόσο απέχει η Ανκόνα από το Μιλάνο, 'How was your week?' για το lifelikes, τι επηρεάζει τη γονιμότητα, εργαλεία για επεξεργασία φωτογραφιών, ενοικίαση σπιτιών στην Ελβετία, online διαχείριση λογαριασμών, τέλη κυκλοφορίας για το 2015, και πόσα ποτά χρειάζεσαι για ένα πάρτυ.

Είναι λίγο τρέλα ε;; Και πού να με δείτε να ελίσσομαι μεταξύ όλων αυτών και στον πραγματικό κόσμο. Multi tasking at its best. Το δύσκολο βέβαια είναι να κατορθώσεις να κλείσεις όλα αυτά τα 'παράθυρα' στην πραγματική ζωή. Να κάνεις δηλαδή ένα βήμα πίσω πάλι, αλλά αυτή τη φορά, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν όλα αυτά τα ανοιχτά θέματα, να κατορθώσεις να αποστασιοποιηθείς και να ησυχάσεις. Να βάλεις ένα stop και να ζήσεις το τώρα χωρίς όλες αυτές τις έγνοιες του μέλλοντος. Αυτός είναι ένας από τους δικούς μου στόχους για το 2015. Να ελευθερωθώ από τις συνεχείς σκέψεις. Από την ατέρμονη, εσωτερική μου συζήτηση. 

Εσείς κουβεντιάζετε με τον εαυτό σας;
ανδριάνα

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Σοφά Λόγια ♥ Wise Words #24


Ούτε ο υψηλός βαθμός ευφυίας, 
ούτε η φαντασία, ούτε και τα δύο αυτά μαζί 
κάνουν την ιδιοφυία.
Αγάπη, αγάπη, αγάπη,
αυτή είναι η ψυχή της ιδιοφυίας.

Neither a lofty degree of intelligence
nor imagination nor both together
go to the making of genius.
Love, love love, 
that is the soul of genius.


Wolfgang Amadeus Mozart

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

How was your week?

  • Στολίσαμε το αγαπημένο Living Green το οποίο αναμένει τους εορταστικούς του επισκέπτες!
  • Πόσο απολαμβάνω το Παρασκευάτικο, απογευματινό σούπερ-μάρκετ. Προμηνύει ένα γεμάτο λιχουδιές σαββατοκύριακο!
  • Πήραμε το μετρό, βγήκαμε στην Ακρόπολη, πήραμε τον καφέ μας και αρχίσαμε τις πρωϊνές μας βόλτες.
  • Η μικρή Α. μας έφτιαξε 2 εκπληκτικές κάρτες για τον "θειούλη" και την "θειούλα" που γιορτάζανε. Γιορτάζει και αυτή, ολόκληρο τον Δεκέμβριο όμως!
  • Στολίσαμε και εμείς δειλά-δειλά το σπιτάκι μας. Με τα απολύτως απαραίτητα αυτή τη φορά.
  • Φτιάξαμε οι 2 μας μια τυρόπιτα - περιπέτεια και ένα κέικ - έκπληξη! Και τα δύο ξεκίνησαν με τις καλύτερες προδιαγραφές, στην πορεία κάπου μας ξέφυγαν αλλά το τελικό αποτέλεσμα μας αντάμειψε. Ποιο είναι το πόρισμα; Don't give up! Α! Και μη φοβάσαι το καινούργιο.
  • Τσάγια, κρασιά, κέικ, μπουσουλήματα, φωνούλες, αγκαλιές, εντάσεις, ιστορίες, απορίες. Όλα τα είχε αυτό το Σάββατο αλλά πάνω από όλα είχε τους ανθρώπους μας.
  • Ζήσαμε μια γεμάτη Κυριακή με μεσημεριανό φαγητό, γεννητούρια και βάφτιση! Βούλα, Κολωνάκι, Μαρούσι, Χαλάνδρι, και πίσω Βούλα.
  • "Είμαι ευγνώμων ακόμη και για όσα δεν απέκτησα."
  • Είχα να πάω αρκετές ημέρες αλλά με περίμεναν με ένα σύννεφο αγγελιές, ερωτήσεις και ευχές. Οι πρωϊνές συμμαθήτριές μου στην yoga.
  • Ήρθε ένα email από το μακρινό Μακάο γεμάτο αλήθεια, σκληρή αλήθεια. Γιατί η αγάπη θέλει ειλικρίνεια.
  • Οδήγησα 3 Δεκεμβρίου από το Ψυχικό στη Βούλα με ανοιχτά παράθυρα και γυαλιά ηλίου.
  • Από το παράθυρο του υπνοδωματίου μου άκουσα γλάρους.
  • Μίλησα 45' με την Δ. που δεν γνωρίζω και δεν έχω συναντήσει ποτέ, η οποία όμως μένει στην Ελβετία.
  • Βγήκαν τα εισητήρια! It's final.
  • Επέστρεψε η μαμά και η μικρή Α. δεν ήξερε πώς να πρωτο-εκδηλώσει τον ενθουσιασμό της με τόσα καλούδια.
  • Κατέφτασε στο σπίτι ο νέος MACης. Hooray!
  • Ξαφνικά όλα τα παχιά κασκόλ και τα ζεστά πουλόβερ μου φαίνονται πιο συμπαθητικά.
  • Περνάει ο καιρός και η λίστα μεγαλώνει αντί να μικραίνει.
  • Δουλειά στο σπίτι, με ήλιο και Morrissey στα decks! Thank you sis.
  • Πήραμε έναν οδικό χάρτη της Ευρώπης και έχω τσακίσει τη νέα σελίδα της ζωής μας... Και κάθε φορά που περνάω όλο και ρίχνω και μια ματιά.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Grateful

Το θέμα της ευγνωμοσύνης με γυροφέρνει πολύ τον τελευταίο καιρό. Την μία είναι κάτι που διαβάζω, την άλλη η κάρτα που μου τυχαίνει στην yoga, την τρίτη μία συζήτηση φίλων.... Και η αλήθεια είναι ότι είναι ένα θέμα που νιώθω πολύ κοντά στην καρδιά μου. Γιατί νομίζω ότι πολύ συχνά, εμείς του Δυτικού και 'ανεπτυγμένου' κόσμου, παίρνουμε τόσα ως δεδομένα ώστε να έχουμε πάντα κάτι για να γκρινιάζουμε. Μία δικαιολογία για να είμαστε δυστυχισμένοι. Πόσο δεδομένο θεωρούμε λοιπόν ότι θα ανοίξουμε την βρύση και θα πιούμε καθαρό νερό; Ή ότι θα έχουμε επιλογή στο τι θα φάμε (ούτε καν περνάει από το μυαλό μας ΕΑΝ θα φάμε); Ξέρετε υπάρχει μία στατιστική (μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ) που εξηγεί ακριβώς πόσοι συνάνθρωποί μας αυτή τη στιγμή απολαμβάνουν καθαρό νερό, φαγητό, στέγη ή ακόμα και έναν υπολογιστή. Αν λοιπόν ο κόσμος ήταν όλος και όλος 100 άνθρωποι, 17 δεν θα ήξεραν να διαβάσουν και μόλις 22 θα είχαν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Δεκατρείς δεν θα είχαν πρόσβαση σε ασφαλές νερό και 23 δεν θα είχαν στέγη.

Είναι εύκολο να αισθάνεσαι ευγνώμων όταν βλέπεις τα πρόσωπα των παιδιών στην Αφρική ή όσους βρέθηκαν στην άλλη άκρη της γης λόγω της βίας και του πολέμου. Παροδικά όμως. Τόσο όσο διαρκεί ένα ντοκυμαντέρ, ένα άρθρο στην εφημερίδα ή ένα τηλεοπτικό σποτ. Είναι δύσκολο να αισθάνεσαι ευγνώμων κάθε ημέρα. Έτσι όμως θα έπρεπε να ξεκινάμε την ημέρα μας. Πρόσφατα, σε μια αντίστοιχη γιόγκικη συζήτηση, μας παρότρυνε η δασκάλα μας να γράψουμε 20 πράγματα για τα οποία είμαστε ευγνώμων, και κάθε ημέρα να προσθέτουμε και από ένα. Κάποιοι πανικοβλήθηκαν. Πίστεψαν ότι δεν θα μπορέσουν να συμπληρώσουν τη δική τους λίστα. Μα μιλάμε για μόνο 20! Και όμως. Γιατί όταν παίρνουμε τόσα ως δεδομένα, τότε τι μένει για να είμαστε ευγνώμονες; Κάποιο ταξίδι, αν έχουμε έναν σύντροφο, μια καλή δουλειά. Τι γίνεται όμως αν δεν τα έχουμε όλα αυτά αλλά έχουμε ΟΛΑ όσα ονειρεύονται εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή; Ξυπνάμε δηλαδή υγιείς και μπορούμε να δούμε τον ήλιο, να ακούσουμε μουσική και να μυρίσουμε τα λουλούδια. Ξυπνάμε σε ένα αναπαυτικό κρεβάτι, με μοσχομυριστά σεντόνια και μία στέγη πάνω από το κεφάλι μας. Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε μέσα στην ημέρα χωρίς να φοβόμαστε ότι κάποιος θα μας σκοτώσει ή ότι η πόλη μας θα βομβαρδιστεί. Έχουμε την ελευθερία και την δυνατότητα να σπουδάσουμε, να συναναστραφούμε όποιον θέλουμε, επιλέγουμε να φάμε ότι τραβάει η όρεξή μας. Περπατάμε! Τρέχουμε! Διαβάζουμε!

Πρόσφατα μας έλεγε μία φίλη για έναν οργανισμό στην Νέα Υόρκη που μάζευε τα γράμματα προς τον Άγιο Βασίλη από παιδιά που πιθανότητα δεν θα λάμβαναν το δώρο τους, και πραγματοποιούσε τις ευχές τους. Προς έκπληξη όλων, τα πιο συνήθη δώρα αφορούσαν το φαγητό. Στη Νέα Υόρκη.

Ας ετοιμαστούμε για την γιορτές με μία αίσθηση ευγνωμοσύνης και ικανοποίησης.
ανδριάνα

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

How was your week?


  • Χειμωνιάτικη Παρασκευή στα βόρεια, με εξαιρετική παρέα, ωραίο φαγητό και updates σε όλα τα επίπεδα (στο Ergon).
  • Ηλιόλουστο Σάββατο στα νότια με χαλαρές βόλτες, τυχαίες συναντήσεις, ψαροφαγεία, τραπεζάκια έξω και αναλύσεις.
  • Αχ αυτός ο -ελληνικός- ήλιος.
  • Τα ευχάριστα νέα διαδόθηκαν σε όλη την υφήλιο και συντονιζόμαστε τώρα όλοι για τον Μάιο.
  • Κάτσαμε Σαββατόβραδο σπίτι και πολύ το απολαύσαμε!
  • Τι όμορφη που ήταν αυτή η Κυριακή! Ξεκινήσαμε νωρίς ώστε να τρώμε πρωϊνό στις 11.00 (στο J) με την ακαταμάχητη δυάδα της Κηφισιάς, να ψάχνουμε τους αγώνες ATP 2015 και να γελάμε με τις Boho καταστάσεις, συνεχίσαμε ακόμα πιο βόρεια στο καινούργιο σπίτι της αγαπημένης οικογένειας με πολλά πιτσιρίκια και την αποθέωση του junk (πίτσα με παϊδάκια και μακαρόνια) και κλείσαμε με επιστροφή στα οικεία, με τζάκι και αναζητήσεις στο google για Neuchatel.
  • Συνάχι -εκνευριστικό- ήταν και πέρασε!
  • Παίξαμε μαμά και κόρη (κλασικά) με την μικρή Α., μου ζωγράφισε όλη την οικογένεια και μου εξήγησε πώς θα πάει στο Μαϊάμι για να μάθει αγγλικά γιατί ακόμα δεν ξέρει πώς λένε το ψυγείο.
  • Μαζεύτηκαν πολλά και ο εγκέφαλος έσκασε! Αποφασίσαμε να κάνουμε skip ακόμη μία απόφαση, ακόμη μία δέσμευση. Έχει ο καιρός.....
  • Φάγαμε τα εξαιρετικά σουτζουτάκια της αδελφής Ζ.
  • Έφτασε η ώρα για τα μελομακάρονα!! Εννοείται από το Mon Quartier.
  • Συναντήσαμε τον αγαπημένο μας ολιστικό γιατρό και μας αγκάλιασε σφιχτά!
  • Ένιωσα έτοιμη να υποδεχτώ αυτά που μου επιφυλάσσει το μέλλον.
  • Τι ωραία που κυλάνε τα καινούργια μου επαγγελματικά meetings!
  • Φόρεσα τις πρώτες μπότες της σεζόν.... καλό χειμώνα!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

τα ταν!


Δεν μπορούσα να μη το μοιραστώ μαζί σας. Αφού κάναμε τον γύρο των πιο κοντινών μας ανθρώπων, ήρθε βεβαίως και η σειρά σας. Για να μπούμε κατευθείαν στο θέμα και να αφήσουμε όλα όσα έγιναν πίσω από τις κάμερες, να σας πω ότι πριν λίγες (πολύ λίγες) ημέρες ο συνοδοιπόρος δέχτηκε μία πολύ δελεαστική, επαγγελματική πρόταση από την Ελβετία την οποία αποφασίσαμε να αποδεχτούμε. Ακούγεται απλό ε; Δεν είναι για πολλούς και διάφορους λόγους, αλλά το ένστικτό μας μάς οδήγησε στο ΝΑΙ. 

Και το είπες το ναι... τώρα;; Πώς προετοιμάζεσαι για να μετακομίσεις σε μια ξένη χώρα και μια πόλη που δεν έχεις επισκεφθεί ποτέ; Ειδικά όταν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι για τους πρώτους μήνες δεν θα έχεις καν δικό σου σπίτι (τέτοια είναι η ζήτηση που δημιουργεί τέτοιες αναμονές)! Και παίρνεις τα βασικά, τα πιο χειμωνιάτικα και ζεστά ρούχα, και αφήνεις για την επόμενη φορά τα υπόλοιπα. Και με τα σπιτικά αντικείμενα τι κάνεις; Να σας πω την αλήθεια, εμένα το μυαλό μου πήγε κατευθείαν σε 2 είδη αντικειμένων: στα κουζινικά και στην yoga. Από τα πρώτα λοιπόν που σκέφτηκα ότι θα μπουν στη λίστα είναι το yoga mat μου και το μίξερ χειρός με κάποια βασικά σύνεργα (γιατί ο φίλος Kitchen Aid μάλλον θα παραμείνει πίσω για τις Ελληνικές πίτες και τάρτες). Α! Και τα φωτογραφικά σύνεργα. Αυτά τα τρία. Σεντόνια και πετσέτες; Μικρές ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές; Βιβλία; Κανένα βαζάκι μέλι; Τα μαξιλάρια του ύπνου; Καμιά κουβερτούλα; Μαχαιροπήρουνα; Κατσαρόλες;

Σας ερωτώ λοιπόν, αν είχατε ένα μικρό αυτοκινητάκι να γεμίσετε με τα σπουδαιότερα (και χρηστικότερα) αντικείμενα του σπιτικού σας, ποια θα ήταν αυτά; Και όσοι το έχετε κάνει ήδη το εγχείρημα, διαφωτίστε μας παρακαλώ.

Κατά τ' άλλα θα σας κρατώ ενήμερους μέχρι την Πρωτοχρονιάτικη αναχώριση και βεβαίως δεχόμαστε συμβουλές - tips - θετική ενέργεια και ευχές!

Let the adventure begin...............
ανδριάνα

ΥΓ. Ναι με έχει πιάσει αυτή η ακαταμάχητη ανάγκη να βλέπω τους ανθρώπους μου συνέχεια, να μην τους χορταίνω, και να χρησιμοποιώ τα αγαπημένα μου (αλλά ίσως ξεχασμένα) αντικείμενα κάθε μέρα.

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

How was your week?

  • Είχαμε business meeting στον 'Κύριο'! Και μαζί με τα spritz προχωρήσαμε και τις σκέψεις μας ένα βήμα παραπέρα.
  • All day fun @ TEDx Athens..... Μάλλον ο ενθουσιασμός αρχίζει να φθίνει χρόνο με τον χρόνο.
  • Reunion -επιτέλους- με αφορμή την βάφτιση της μικρής Ιόλης! Και πόσα νέα είχαμε πάλι όλες μας... Είναι αυτά τα χρόνια, χρόνια εξελίξεων!
  • Προχώρησαν τόσο γρήγορα τα θέματα που βρεθήκαμε μέσα σε ένα σκ με μια πρόταση στα χέρια. Όσο σημαντική και αν είναι μια απόφαση, όσες πληροφορίες και αν προσπαθείς να μαζέψεις, όσες αναλύσεις και αν κάνεις, όσες απόψεις και αν ακούσεις, τελικά το ένστικτο είναι αυτό που θα πει την τελευταία λέξη.
  • Κατάφερα να αξιοποιήσω τον νέο μου φωτογραφικό εξοπλισμό και ενθουσιάστηκα!! Η πιο πάνω φωτογραφία είναι αποτέλεσμα του πρωϊνού της Δευτέρας.
  • Η μικρή Α. σαν να ένιωθε αυτό που έρχεται και μου έλεγε συνεχώς ότι της λείπω. Και δενόταν κόμπος το στομάχι μου.....
  • Όταν το μυαλό μου πήζει και δεν μπορώ να του ξεφύγω ξέρετε τι κάνω; Μαγειρεύω! Ή ακόμα καλύτερα φτιάχνω γλυκά! Δοκιμάστε το.
  • 18 Νοεμβρίου ώρα 17.35 και το τζάμι είναι ανοιχτό όλη μέρα.
  • Ένιωσα μεγάλη ανακούφιση όταν συζητήσαμε τις εξελίξεις με τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Σαν να αποκαλύφθηκε ένα μυστικό και μπορούμε τώρα πλέον όλοι μαζί να κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση.
  • Απήλαυσα το φθινοπωρινό αεράκι και τον ήλιο!
  • Έφτιαξα ένα κέικ με αχλάδια και μέλι πολύ αρωματικό και ιδιαίτερο.
  • Βούρκωσα......
  • Πόσα 'εις το επανιδείν' έχω πει στη ζωή μου; ΠΟΛΛΑ.
  • Πώς να εξηγήσεις την απόσταση, τις επιλογές, την απουσία σε ένα 5χρονο κοριτσάκι;;
  • Πολύ απολαμβάνω το μάθημα της Πέμπτης... και αυτή τη φορά γελάσαμε σαν παιδάκια!
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Home Sweet Home #7



Θα σας εκμυστηρευτώ κάτι... Στο dream home μου, εκτός από όλα όσα -μάλλον- φαντάζεστε, εγώ ονειρεύομαι δύο ακόμα χώρους: το δωμάτιο της yoga (αρκετά ευρύχωρο για να χωράει 4-5 άτομα) και τη γωνία του γραφείου. Ποτέ δεν ήθελα ένα γραφείο - γραφείο. Έναν ξεχωριστό δηλαδή χώρο, με τις βιβλιοθήκες του, τα συρτάρια του και το γραφείο. Πάντα ήθελα μία γωνία που να είναι μέρος της κίνησης - της ενέργειας - του σπιτού. Εκεί τριγύρω δηλαδή από το κέντρο με άμεση πρόσβαση στην κουζίνα (για να στύψεις και ένα χυμό, να φτιάξεις και μια σαλατούλα) και το σαλόνι (για να ακούς την μουσική από το ραδιόφωνο και να παίρνεις το φως από την μπαλκονόπορτα). Είναι ένα σχετικά εύκολο project αφού δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω από μία όμορφη γωνία, ένα μικρό γραφείο και ότι άλλο σας εμπνέει! Εμένα σίγουρα θα περιελάμβανε κάποια ράφια με φωτογραφίες και μικρά έργα τέχνης ή ένα μεγάλο mood board όπου θα έμπαιναν και θα έβγαιναν οι εμπνεύσεις της εκάστοτε εποχής! Ένα mix δηλαδή των από κάτω -και από πάνω- γραφείων. Τι λέτε;







Οι φωτογραφίες είναι από το Apartment Therapy.

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Διακοπή #10


αυτό το καλοκαίρι ένα σουρεάλ σκηνικό με πολύ έντονα όλα... λύπη μπόλικη και χαρά ενοχική..
ανάμεσα σε όλα, και μία έκπληξη για την ημέρα που ο άνθρωπος σου ήρθε στο φως! ξορκισαμε προσωρινά τα δάκρυα, και γελάσαμε με άσχετες αφορμές... η έκπληξη που τόσο καιρό ετοιμάζεις και τελικά φτάνει... και θέλεις τόσο να σταματήσεις το χρόνο στο δευτερόλεπτο που κόπηκε και η αναπνοή σου απο την αγωνία: θα πετύχει;


φίλοι που είσασταν εκεί ευχαριστώ.. και όλους όσοι θα θέλατε :) 

αθηνά - γιάννης

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

How was your week?


  • Friday night με burgers οικογενειακώς! Από το μεσημέρι τα λαχταρούσα!
  • Σαββατιάτικη σπιτική κουβέντα με τις φίλες και τα μωρά τους. Τι όμορφο να μεγαλώνουμε παρέα! Και πόσα έχουμε κάθε φορά να πούμε.
  • Φωτογράφιση για τους αγαπημένους φίλους, behind-the-scenes κάλυψη, συζητήσεις, ομορφιές και όνειρα.
  • Σταθερά μία από τις πιο όμορφες & γεμάτες ημέρες του έτους. Αυτή του Μαραθωνίου. Είμασταν εκεί στο γνωστό μας σημείο, με την ίδια συγκίνηση και θαυμασμό.
  • Δεν θα ξεχάσω τον παππού που είχε βάλει τα καλά του και στεκόταν στην άκρη του απέναντι πεζοδρομίου χειροκροτώντας με τα τρεμάμενά του χέρια. Ενίοτε ήταν τέτοια η συγκίνηση που δειλά έτρεχαν δάκρυα (και από αυτόν αλλά και από εμένα που τον παρατηρούσα). Και είχε τέτοια προσμονή και αγωνία το σώμα του που σίγουρα κάποιον περίμενε. Και ήταν ο γιος του που του φώναξε από μακριά 'πατέρα' και αυτός φωτίστηκε ολόκληρος. Και παρέμεινε στο ίδιο σημείο να χειροκροτήσει όσους περισσότερους δρομείς μπορούσε. 
  • Είναι μία φωτεινή ημέρα η ημέρα του Μαραθωνίου.
  • Απολαύσαμε το πιο ήσυχο, ξέγνοιαστο και ξεκούραστο μαραθώνιο γεύμα των τελευταίων ετών.
  • Άκουσα με μεγάλη χαρά ότι οι γιογκο-μαθητές μου ένιωσαν όμορφα και άκουσαν το σώμα τους να ξυπνά.
  • Μετέφερα το σπιτικό μου γραφείο στον κήπο και απήλαυσα τον φθινοπωρινό ήλιο.
  • Αγόρασα καπνιστό τόνο Αλοννήσου! Και τον χαζεύω στο βαζάκι και δεν μπορώ να αποφασίσω πώς να τον απολαύσω. Any ideas?
  • ... έβγαζα από τις τσέπες μου φλούδες μανταρίνι....
Καλό 'TEDx' σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Μπαχαρικά σε τάξη


Είναι εύκολο να καταλάβετε γιατί τράβηξε την προσοχή μου αυτό το DIY project. 1. Μου αρέσει η τάξη και 2. Μου αρέσει η μαγειρική. Τι ωραιότερο λοιπόν από ένα ντουλάπι (ή συρτάρι στην δική μας περίπτωση) με όλα τα αγαπημένα μας μπαχαρικά! Τακτοποιημένα, ομοιόμορφα και χρηστικά. Βήμα πρώτο λοιπόν: αγοράζουμε μικρά διάφανα βαζάκια. Βήμα δεύτερο: εκτυπώνουμε ταμπελίτσες με το περιεχόμενο εύκολα και δωρεάν από το Creature Comforts Blog. Εναλλακτικά, αυτό που έχουμε κάνει και εμείς στο σπίτι, αγοράζουμε ένα washi tape που μας αρέσει και μας φτιάχνει τη διάθεση (σωστά μαντέψατε, το δικό μου είναι σαν κονφετί) και γράφουμε με ανεξίτιλο μαρκαδοράκι το όνομα του μπαχαρικού. Αν η τελική τους θέση είναι σε ντουλάπι, αυτά τα ραφάκια μας γλυτώνουν χώρο και χρόνο. Αν είναι σε συρτάρι, οι αντίστοιχες θήκες κρατάνε τα βαζάκια μας στη θέση τους.